Διήμερη Ομάδας 5 - 6 Απριλίου 2008

Κάντε κλικ εδώ για να δείτε τις πληροφορίες για τη διήμερη εκδρομή

Το ημερολόγιο της ΟΜΑΔΑΣ μας
2007 - 2008
(Προσοχή: Διαβάζεται από κάτω προς τά πάνω... δεν εννοούμε να σταθείτε κατακόρυφο :P)

15 – 25/07/2008
ΞΙΦΙΕΣ 2008 : The Kastania Experience !!!

Είναι γεγονός! 4 Ξιφίες βρέθηκαν απ’ της Ελλάδος τ’ ανοιχτά στης Στυμφαλίας τα ψηλά και δεν ένοιωσαν στιγμή έξω απ’ τα νερά τους.
Έφτασαν, έστησαν, έλυσαν, έδεσαν, έπλυναν (;!), έφαγαν, έμαθαν, έτρεξαν, έπαιξαν, έπεσαν, γέλασαν και έζησαν έντονες στιγμές μαζί με τα Τσακάλια και τους Λέοντες του 22 και τους «δαμαστές» τους Χριστίνα, Ναταλία, Μένιο, Γιώργο, Παναγιώτη και διάφορους άλλους, Αόρατους και μη εξαιρετέους ;)
Και φυσικά, η προσπάθεια που κατέβαλαν όλη τη χρονιά δεν πήγε χαμένη… Την επιτυχία την έχουν πλέον στο… τσεπάκι :Ρ
Για περισσότερες λεπτομέρειες σχετικά με τα έργα και τις ημέρες τους, μπορείτε να ανατρέξετε στην εφημερίδα «Το Ρέμα» και στις προσωπικές μαρτυρίες των κατασκηνωτών τις οποίες ελπίζουμε να φιλοξενούμε στη σελίδα μας τον Σεπτέμβριο, μαζί με τα απαραίτητα φωτογραφικά στιγμιότυπα.

Μέχρι τότε… ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ !!!

17-18/05/2008 Βαρκούλες αρμενίζουν και η Σοφία το βιολί της!

Τελευταία δράση πριν την Κατασκήνωση. Αγωνία κατατρώει την Ομάδα. Φυσάει ο αγέρας - θα κρατήσουν την υπόσχεση του Νοεμβρίου;
- Νόμος Προσκόπου άρθρο 1. χαζούλια! μας είπαν.
Για πότε φτιαχτήκαν τα σακίδια δεν λέγεται! (Πληροφορίες φέρουν τον Βασίλη να περνάει τη νύχτα στο χαλάκι της εξώπορτας της Λέσχης προσμονώντας την πολυπόθητη στιγμή της αναχώρησης).
Φτάνουμε στον νεώσοικο. Όλοι μεταφέρουμε από κάτι. Η Σοφία έχει την κούτα με τα τρόφιμα. Η συγκίνηση μπροστά στη θέα της βάρκας μας είναι μεγάλη. Δεν αντέχει. Τρώει την πρώτη τούμπα. Ακόμα δεν είχε βγει από το αυτοκίνητο. Μαζεύει την υπερηφάνειά της και πιάνει ένα από τα χέρια που απλώθηκαν για να τη σηκώσουν. Τη συγχαίρουμε για την σαφώς βελτιωμένη τεχνική πτώσης, μαζεύουμε ό,τι δεν είχε καταλήξει στη θάλασσα, τακτοποιούμαστε και τρέχουμε να πιάσουμε δουλειά. Η βάρκα χρειάζεται λίφτινγκ.
Έχοντας κάνει ό,τι περνάει από το χέρι μας αποφασίζουμε ότι ήρθε η ώρα να κάνουμε ναυτοστόπ. Μπαίνουμε στον Ναυτίλο, πιάνουμε τα κουπιά και τραβάμε στα ανοιχτά. Χαρά ο Βασίλης. Δεν έβγαινε. Μόνο όταν και ο ίδιος ενοχλήθηκε από το γουργούρισμα της κοιλιάς του άρχισε να σκέφτεται σοβαρά το ενδεχόμενο της προετοιμασίας του δείπνου. Πρέπει να παραδεχτούμε ότι πρέπει να φάγαμε έναν από τους καλύτερους πουρέδες που έχει φάει ποτέ η Ενάτη τα τελευταία 90 χρόνια.
Στη συνέχεια μας περίμενε ένας γρίφος σχετικά με τη ναυτική ιστορία του Συστήματος. Παραλίγο να μην τα καταφέρουμε και η Αρχηγός να πάθει εγκεφαλικό καθότι μέσα σε άλλα κειμήλια έπρεπε να εντοπίσουμε τις λύρες της πρώτης βάρκας της Ενάτης, της Αργούς. Κάτι όμως που ο Ανδρέας το έβαλε πείσμα, κάτι που ο Βασίλης το πήρε πατριωτικά, κάτι που η Σοφία κράτησε την ψυχραιμία της (και την ισορροπία της), μετά από αρκετές περιπέτειες (που περιλάμβαναν σκαρφάλωμα σε φάρο, αποκρυπτογραφήσεις μηνυμάτων, ξεγέλασμα φρουρών, βραδινή βαρκάδα, σχεδόν υποβρύχιο ψάρεμα κ.λπ.), αποστολή εξετελέσθη με επιτυχία!
Και την άλλη μέρα το πρωί, ήρθε η μεγάλη μέρα! Αφού ο Ντάνυ μας έκανε μία εισαγωγή στο θέμα Ιστιοπλοΐα, μπήκαμε με το κεφάλι ψηλά στη βάρκα, προσευχηθήκαμε να κρατήσει το ευνοϊκό αεράκι και…… ώρα καλή στην πρύμνη μας! Για να λέμε την αλήθεια, πουλί πετούμενο βρήκαμε μπροστά μας, όμως είχαμε και αέρα στα πανιά μας. Και μιας και η εμπειρία ήταν καταπληκτική, δηλώσαμε πως του χρόνου θέλουμε να πάμε και εκδρομή με τη βάρκα!
- Θα δούμε μας, είπαν.
Καλό είναι αυτό. Συνήθως όταν μας το λένε, γίνεται!
Έτσι λοιπόν κύλησε το τελευταίο διήμερο της χρονιάς. Δηλαδή, σχεδόν έτσι. Στο τέλος είχαμε και δεξίωση. Με φαγητό, ποτό, μουσική – όλα κομπλέ. Για τα δύο πρώτα φρόντισε το αρχηγείο (και ο προηγούμενος Αρχηγός Συστήματος, ο Πέτρος, ο οποίος σαν γνήσιος bon viveur γνωρίζει ότι το σωστό γεύμα οφείλει να ολοκληρώνεται με δροσερό παγωτάκι)! Για τη μουσική, μερίμνησε η Σοφία με το βιολί της, δίνοντας μία ρομαντική (;) νότα στη στιγμή.
Το αν σκεφτόμαστε να ξεκινήσουμε μαθήματα βιολιού είναι μια άλλη υπόθεση.

Σίγουρα όμως ανυπομονούμε να βρεθούμε ξανά όλοι μαζί, και να συνεχίσουμε το ωραίο, γεμάτο περιπέτεια και γνώσεις προσκοπικό ταξίδι μας
με την παρέα της Ενάτης !

10/05/2008 Και εκεί που ανακυκλώναμε τα χαρτιά της εβδομάδας…

Τσουπ, σκάνε μύτη δυο κόρες. Όπως αποδείχθηκε στη συνέχεια, σήμερα δικαιωματικά, ήταν η μέρα των Πελαργών. Πέραν των τακτικών μελών, μας έκαναν έκπληξη και μας τίμησαν με την παρουσία τους και η Χρύσα και η Ναταλία! (χαρά η Σοφία που έπαψε να είναι μειονότητα!) Και κερασάκι στο εντελώς άσχετο, να ‘σου και ο παλαιός ενωμοτάρχης της πιο πρόσφατης χρυσής εποχής των Πελαργών, ο Άρης ! (έτσι, για να μαθαίνουν οι νέοι). Βάλε ότι και ο Αρχηγός, Πελαργός ήταν… μετά από όλα αυτά, ένα αστακουδάκι είχε μοναξιές…
Έπεσε λοιπόν με τα μούτρα στον χαρτοπολτό (γνωστό και ως «χαρτοαηδία», γιατί στα πρώτα στάδια δεν είναι και τόσο ελκυστικός οφείλουμε να ομολογήσουμε), του έβαλε και απορρυπαντικό για να μυρίζει τουλάχιστον μανούλα, και του έδωσε να καταλάβει όπως μόνο εκείνος ξέρει. Κιμά τον έκανε. Τότε παρασύρθηκαν και οι άλλοι. Και εγένετο χαρτί που θα ζήλευε και ο εφευρέτης του, Τσάι Λούν.
Ωραία. Τώρα μπορούμε να τυπώσουμε αφίσσες μπας και βρούμε τον άλλο τον Αστακό, που αγνοείται η τύχη του… Πού ήσουν Γιώργο?!?!??!?!

4/5/2008 Τσιπς αρνιού έχετε φάει?

Εμείς ναι! Και φέτος, ακολουθώντας πιστά την παράδοση της Ενάτης, μαζευτήκαμε όλοι στην αυλή για την καθιερωμένη «έμψηση αμνών» όπως μάθαμε ότι το έλεγε (και πολύ γελάσαμε – ούτε ταινία να ήταν) ένας παλαιός Αρχηγός - μάλλον τότε που πρωτοκαθιερώθηκε το έθιμο.
Τρία αρνάκια λουκουμάκια λοιπόν, με πετσούλα τόσο τραγανή και ξεροψημένη (όχι όμως καμμένη – δεν είμαστε ερασιτέχνες) που την έκοβες μπουκίτσες με τα δύο δάχτυλα και την έκανες μια χαψιά (επιτόπου και με μεγάλη διακριτικότητα για να μη σε δουν και να φας κι άλλο). Χώρια τους υπόλοιπους μεζέδες. Ακόμα χωνεύουμε, αλλά μία φορά τον χρόνο, μία ατασθαλία επιτρέπεται! Α, ρε Βασίλη, Α, ρε Ανδρέα τι χάσατε…
Και μαντέψτε:
Δεν έβρεξε ; )

19/4/2008 Τα βαφτιστήρια παίζει.

Εν όψει των διακοπών του Πάσχα και για να μην επιβαρύνουμε τη νονά και με τη λαμπάδα (αφού θα μας πάρει που θα μας πάρει παπούτσια, ρούχα, σοκολατένιο αυγό και θα μας χαρτζηλικώσει) – είμαστε ολιγαρκείς – αποφασίσαμε να φτιάξουμε τις δικές μας λαμπάδες.
Η τεχνική είναι απλή, αλλά υπομονή, επιμονή, μεράκι και φαντασία χρειάζονται. Από το τελευταίο, ούτε λόγος να γίνεται. Φτιάξαμε ό,τι πιο ακανόνιστο υπάρχει σε λαμπάδα και πειραματιστήκαμε σε διάφορα καλούπια. Ο δε Ανδρέας έκανε την ανακάλυψη του αιώνα: κατασκεύασε το πρώτο κούφιο κερί! (τα σχέδια φυλάσσονται σε θυρίδα τραπέζης).
Τώρα που πήραμε το κολλάει είμαστε σίγουροι ότι του χρόνου θα κάνουμε πραγματικά αριστουργήματα.

Θαλασσόλυκοι στους αιθέρες!

Όχι, δεν κάνουμε πλάκα και εκεί πάνε οι Ναυτοπρόσκοποι! Νοιώθαμε που νοιώθαμε ανεβασμένοι, αναπτερώσαμε το ηθικό μας ακόμα περισσότερο. Μπορείτε κι εσείς, με ένα PIPER ! Ο Ανδρέας από τους Πελαργούς μας εξηγεί τον τρόπο εδώ.
Ευχαριστούμε θερμά τη Λίνα από το 1ο Σύστημα Αεροπροσκόπων για τη βοήθειά της!!!

08/03/2008 Shall we dance ?!!!

Παραμονές Καθαράς Δευτέρας. Κι εκεί που λέγαμε ότι φέτος δε θα κάνουμε τίποτα γιατί οι περισσότεροι θα φεύγανε για κούλουμα, κάποιος έριξε τη φαεινή ιδέα και οι εναπομείναντες στο κλεινόν άστυ μπήκαμε για τα καλά στον χορό. Βρεθήκαμε λοιπόν στο studio του Baby Dance και παρακολουθήσαμε από πρώτο χέρι πως γυρίζεται μία τηλεοπτική εκπομπή.
Φυσικά δεν έλλειψαν τα απρόοπτα – θα ερχόταν ο Γκαντέμης μας στο πλατώ και δε θα γινόταν η λαδιά;! Πριτς! : διακοπή ρεύματος λοιπόν!!! Τι κι αν υπήρξε καθυστέρηση; Διατηρούμε πάντα κέφι και ηθικό ακμαιότατο. Βοήθησε σε αυτό και η Εύη η οποία – πάλι – φορούσε δύο διαφορετικές κάλτσες (Πανάγο: Αθώος!!!). Επίσης βοήθησαν και κάτι σάντουιτς και κάτι λουκουμάδες που βρεθήκανε (τυχαία;) στο δωμάτιο που περιμέναμε. Μετά βρήκαμε ένα άδειο studio και δείξαμε στον κόσμο τι εστί μπαλέτο (Ανδρέας – Χρήστος: θεοί!)
Και τότε μας φωνάξαν επιτέλους και μας εγκατέστησαν πρώτο τραπέζι πίστα απέναντι από τη Ζέτα Μακρυπούλια, τον Αργύρη Αγγέλου, τη Νόνη Δούνια και την Γκαλένα Βελίκοβα. Καλεσμένοι αυτή τη φορά ήταν ο Κώστας Βουτσάς και η χρυσή μας ολυμπιονίκης στα 400μ μετ' εμποδίων, Φανή Χαλκιά. Η όλη διαδικασία ήταν ενδιαφέρουσα, τα παιδιά χόρεψαν πολύ ωραία, αλλά… πολύ χειροκρότημα βρε παιδί μου… κάναμε μπράτσα, όχι αστεία. Διατηρήσαμε όμως δυνάμεις για να πάρουμε τα αυτόγραφά μας.
Κι εκεί που όλα έβαιναν επιτέλους κατ’ ευχήν, 1 λεπτό πριν ολοκληρωθεί το τελευταίο χορευτικό –και μαζί με αυτό και το γύρισμα– τσουπ! κολλάει το CD! Να δεις, λέει έμπειρη βαθμοφόρος, που ήρθε ο Γκαντέμης και ψάχνει τον γιο του! Αραγε, είχε δίκιο ή πρόκειται για προκαταλήψεις;;;
Όσοι ήταν εκεί, ξέρουν ;)

01/03/2008 Γιολα-λα ΙΙΙΙΙΙΙΙΙ οοοοοοοο!

Η διαπίστωση είναι ομόφωνη και αμετάκλητη: τύφλα να έχουν οι Ελβετοί ορειβάτες (τα έντελβάις που λέγαμε;), τα Κρι Κρι της Κρήτης και οι κατσίκες των Άλπεων. Δεν αφήσαμε πιάσιμο για πιάσιμο, πάτημα για πάτημα, πίστα για πίστα, βράχο για βράχο! Ακόμα και η Εύη τα κατάφερε, κι ας φόραγε δύο κάλτσες διαφορετικού χρώματος (εκείνη υποστήριξε ότι έφταιγε ο Πανάγος). Τελείωνε η διαδρομή και ψάχναμε που εξείχαν σωλήνες από το ταβάνι για να πάμε πιο ψηλά! Μα πόσο πιο ψηλά ρε παίδες; 14,5 μέτρα ύψος ήταν η πίστα! Μήπως να κάναμε και μία ενωμοτία «Αράχνες»;! Βέβαια το πρώτο σοκ το φάγαμε: Καρολίνα, δε θέλω ν’ανέβω, είπαν κάποιοι, οι οποίοι δύο ώρες αργότερα και, πάντα σταθεροί στις απόψεις τους δήλωναν: αμ δε που θα κατέβω! Κοντέψαμε να πάρουμε και τον τοίχο μαζί μας φεύγοντας…
Εδώ θα δείτε με τι στυλ και χάρη (και ευκολία βεβαίως, βεβαίως) αναρριχούμαστε. Γιατί κύριε Βέγγο, οι Ναυτοπρόσκοποι δεν πάνε μόνο στο βουνό, το σκαρφαλώνουν κιόλας!
Και η Ενάτη, πάει παντού!!! κλικ για σχετικές φωτό...

23/02/2008 Τι-για-για τι-για-για τι-για-για-ΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟ !!!!!

Τι έκαναν προσκοπικά μαντήλια από τόσες χώρες στο σακίδιο του Αρχηγού; Οι Εσκιμώοι έχουν Ναυτοπροσκόπους ή στραβά αρμενίσαμε και βγήκαμε αλλού; Ποιος εφεύρε το πυραμιδόσφαιρο; Ποια ενωμοτία τρώει πιο γρήγορα ρύζι με ξυλάκια χωρίς να πνιγεί; Οι Ελβετοί φοράνε μποντριέ γιατί είναι τρελοί για δέσιμο ή για να είναι σίγουροι ότι κάποια στιγμή θα τα φτάσουν τα ρημάδια τα έντελβάις που φυτρώνουν μόνο στις κατσικοκορφές; Γιατί η αυλή μετατράπηκε σε πίστα mountain bike; Ποιος είναι ο κρίκος ο γερός ο δυνατός; Τι σχέση έχουν όλα αυτά μ’ εμάς;
Σαν χθες γεννήθηκε ο ιδρυτής του Προσκοπισμού, ο Baden Powell και είναι ημέρα γιορτής για όλους τους Προσκόπους, κάθε ηλικίας σ’ όλον τον κόσμο. Τι, ακόμα και οι παππούδες; Μα ναι! Γιατί ο Προσκοπισμός είναι ένα ατελείωτο παιχνίδι που παίζεται παντού και, σε ποιον δεν αρέσει να το ρίχνει έξω με φίλους και να τα περνάει φίνα;! Διαβάστε την επιστολή που μας έστειλε ο BP και θα καταλάβετε.
Σήμερα λοιπόν, γιορτάσαμε το ότι έχουμε φίλους σε όλη τη Γη που πάντα έχουν να μας δείξουν και να μας μάθουν κάτι διαφορετικό. Τι μας άρεσε περισσότερο; Οι Γάλλοι και οι Ιταλοί που ετοιμάζονται αυτή την εποχή για τον ποδηλατικό γύρο της χώρας τους: το Tour de France και το Gyro d’Italia. Ωστόσο, δεν ήταν λίγοι εκείνοι που θα ήθελαν να τους δείξουν τι εστί ένα Greek Pita Gyro…

16/02/2008
Φεβρουάριος. Κρύο. Βαρετό. Θέλουμε να πασπαλίσουμε τις μονότονες ζωές μας με λίγο χιόνι… Και, ναι! Η ινδιάνικη φυλή Σοσόνι μας έδωσε την ευκαιρία. Ο χορός του χιονιού που χορέψαμε στις 16.15, έπιασε!! 16.30 άρχισε να χιονίζει – όποιοι δεν μας πιστεύετε, επισκεφθείτε τα αρχεία της Ε.Μ.Υ για τις

Επίσης: Σήμερα ο Γιώργος γιόρτασε τα γενέθλιά του στη Λέσχη. Φωτό ΕΔΩ!
Όπως καταλαβαίνετε, έγινε πανικός. Πέραν της Ομάδας επέλασε όλη η Β’ Γυμνασίου του 60ου σχολείου + 1 εξωσχολικός (ήταν από τα αγγλικά).
Μπράβο στη μαμά του Γιώργου για τα φαγητά!!! (θα έρθετε να μας μαγειρεύετε στην κατασκήνωση; Ε;!)

Σημείωση: Το χιόνι δε σταμάτησε να πέφτει, με αποτέλεσμα κατά την αναχώρηση να σημειωθεί στυγνός χιονοπόλεμος μεταξύ παρτάκηδων και βαθμοφόρων. Άντε και του χρόνου!
(ΟΚ. Και την άλλη εβδομάδα να ήταν δε θα μας χάλαγε… Πάντως η ευχή που μας έδωσε η Αρχηγός έπιασε τόπο. Ε REX APLES POUR IXNAME τη Δευτέρα!!! Τα φυσάμε τα λατινικά ;)

09/02/2008
Είμαστε τυχεροί! Αφού επιζήσαμε της ετήσιας αντιπαράθεσης ανθοπωλών – ζαχαροπλαστών εν όψει Αγίου Βαλεντίνου, λάβαμε μέρος σε γνωστό διαγωνισμό και αφού απαντήσαμε σε διάφορες ερωτήσεις… Βρήκαμε το ταίρι μας !!! (ο γόης της Ομάδας ξαφνιάστηκε λιγάκι είναι η αλήθεια, αλλά ο υπερ-υπολογιστής λέει πάντα την αλήθεια και καμιά φορά πονάει)…

02/02/2008
Κάτι που ο Φαίδωνας έπεισε 2 Ενωμοτίες ότι ξέρει πως γίνεται μια κάτοψη, κάτι που μία Ενωμοτία θεωρούσε ότι το μόνο βουνό του λεκανοπεδίου της Αττικής είναι τα… Τουρκοβούνια (έλεος!) είπαμε να αναθεωρήσουμε λιγάκι την έρευνα που πραγματοποιήσαμε στην Καισαριανή… μην μας πουν κι ακούλτουρους…

27/01/2008
Pita time !!! Ο τυχερός φέτος είναι ο Ανδρέας που θα φροντίσει να έχει την καινούρια του καραβάνα γεμάτη νοστιμιές για να κερνάει τους πεινασμένους βαθμοφόρους στις εκδρομές και όχι μόνο ;) (ανακοίνωση: γιουβαρλάκια και σουτζουκάκια δεν τρώμε. Τα μέλη της Ομάδας ξέρουν γιατί…)

20/01/2008

Και προσγειωθήκαμε στην Καισαριανή… Περπατήσαμε στα μονοπάτια του βουνού, παρατηρήσαμε το φυσικό περιβάλλον γύρω μας και μάθαμε τα πάντα για την ιστορία του Υμηττού από την αρχαιότητα έως τις μέρες μας, γιορτάζοντας παράλληλα την 300η επέτειο από τον γάμο του Ερωτόκριτου και της Αρετούσας. Αξέχαστη θα μας μείνει η ερμηνεία των Πελαργών κατά τον θεατρικό διαγωνισμό! Και του Γιάννη του υπαρχηγού μας, αξέχαστο θα μείνει το ότι κάποιος… μετρώντας το ύψος του με μολύβι τον έβγαλε κοντά… 2 μέτρα!!! κλικ για φωτογραφίες

12/01/2008
Και μια έκπληξη μας περίμενε. Το περιοδεύον δρώμενο το «Μεγάλο Τσαντίρι» έκανε στάση στην Ομάδα. Κάναμε θραύση κι ας μην πήγαμε στο Παρίσι. Δεν θα ξεχάσουμε τις επιδόσεις της Σοφίας στις παροιμίες, το νέο την ετοιμότητα του Φαίδωνα, την ψυχραιμία του Ανδρέα, τις διαπραγματευτικές ικανότητες του Βασίλη, το κιτ που κέρδισε ο Γιώργος για ρομαντικά ραντεβού με την καλή του την… (απόρρητο!)και φυσικα… τους γλωσσοδέτες με τον Χρήστο να θριαμβεύει αναφωνώντας απνευστί «Κοράλι ξεροκόραλο και ξεροκοραλάκι». Πώς να μην κερδίσουμε μετά εισιτήρια aller-retour για την Καισαριανή με την ΕΘΕΛ-AIR;!

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ΟΜΑΔΑ – ΤΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΕΜΕ ΚΟΣΜΕ !!!

Μετά από 2 εβδομάδες αποχής από τα κοινά, αποθεραπείας από διαβάσματα και κάθε είδους εγκεφαλικής ή σωματικής δραστηριότητας, επιστρέψαμε στον χώρο του εγκλήματος με άγριες διαθέσεις για περιπέτεια, δράση και χαβαλέ.

24/12/2007
Να τα πούμε κι εμείς;

22/12/2007
Πλησιάζουν γιορτές και όλοι παραπονιούνται για την ακρίβεια. Αποφασίσαμε να κάνουμε μία έρευνα για την περιοχή μας και ξεχυθήκαμε στους δρόμους της Κυψέλης.

15/12/2007
Με τόσες θερμίδες που κάψαμε, μας έπιασε μια λιγουρίτσα. Κάτι που είμαστε παιδιά φρονίμων, κάτι που πλησιάζουν οι γιορτές, ξύπνησε ο Μαμαλάκης μέσα μας και έγινε στην Ομάδα το… πλάσε να δεις! Παραθέτουμε τις συνταγές. (Όλοι όσοι δοκίμασαν τα γλυκά μας, χαίρουν άκρας υγείας)
κλικ για φωτογραφίες

02/12/2007
Αναβρασμός στην Ομάδα, κανείς δεν κάθεται, άλλος πριονίζει, άλλος μετράει, άλλος βιδώνει, άλλος καρφώνει, άλλος ράβει και, να, κούκλες θα γίνουν οι Ενωμοτίες μας!!! Ανυπομονούμε πότε θα έρθει η στιγμή να βάψουμε τους τοίχους... κλικ για φωτογραφίες

24/11/2007
Μετά από τέτοιο σκορ, που να κρατήσουμε τον ενθουσιασμό μας; Πήραμε τα βουνά και τα λαγκάδια καβάλα στα mountain bike μας και η αδρεναλίνη μας έκανε limit-up. Εξαιρετικές οι επιδόσεις της Σοφίας η οποία δεν το έβαλε κάτω ούτε μπροστά στη μεγάλη ανηφόρα!

17/11/2007

Μια φορά πήγε η Ενάτη στο γήπεδο και έγινε χαμός. Βροχή τα γκολ! Ελλάδα – Μάλτα 5-0 !!! Μήπως «φταίει» ότι είχαμε 3 + 1 Παπαστέφανους μαζί μας;! κλικ για φωτογραφίες

Επειδή όμως τίποτα δεν είναι τυχαίο… Πηγαίνοντας στη βάρκα, περάσαμε από το γήπεδο. Και είπαμε στο αρχηγείο : σααααααααας παρακαλούυυυμε, πάααααμε για μπάλα (αφού σπανίζει να δούμε κάπου αγώνα σε αυτή τη χώρα βρε αδερφέ) – (τι;! Ποιος;!) μας είπαν : ΟΚ, αρκεί να ξέρετε να συμπεριφέρεστε στο γήπεδο σαν σωστοί φίλαθλοι και όχι σαν λυσσασμένη αγέλη μπαπουίνων σε κλουβί με μία μπανάνα. Βέβαια αυτό πρέπει να το αποδείξουμε το Σάββατο αλλιώς θα γίνουμε από εύθυμοι Αστακοί και υψιπέτες Πελαργοί αστακομακαρονάδα και φτερά για ξεσκονόπανο… Άι-άι…
Προς το παρόν: καλή επιτυχία Εθνική Ελλάδος !!!!!!!

Πέραν όμως των ξένων γλωσσών, έχουμε και μία δικιά μας γλώσσα, την οποία ξεκινάμε σιγά – σιγά να μιλάμε : τη γλώσσα της θάλασσας. Και επειδή η βάρκα μάς είχε λείψει πήγαμε να της πούμε μια καλημέρα. Αφού διαπιστώσαμε ότι επιτέλους ξεχωρίζουμε το πράσινο από το κόκκινο, όχι μόνο δεν μπερδεύουμε πια το καμπούνι με το κασάρο, αλλά κι ότι τώρα πια όταν μας λένε πρόσω, ανάκρουε ή σχάζε, ο κυριούλης στο τιμόνι (ε, συγνώμη Danny, ο… κυβερνήτης) τελικά δεν μας βρίζει… μας υποσχέθηκαν ότι την επόμενη φορά, θα μπορούμε να βγούμε να μυηθούμε στην… ιστιοπλοΐα !!!

Καλά, στην αρχή ούτε εμείς ξέραμε… Το όλο θέμα με τις γλώσσες όμως μας εντυπωσίασε. Έτσι η επόμενη δράση μας είχε αυτό το θέμα και έγινε η Λέσχη μας… Βαβέλ. Και επειδή είμαστε και polyglottes, ένα μέρος της δράσης έγινε σε ξένη γλώσσα ; )

Εν τω μεταξύ όμως σύννεφα πολέμου μαζεύτηκαν πάνω από την Αθήνα… Ζήσαμε από κοντά κάποια κομμάτια της ιστορίας της Ελλάδας και όχι μόνο κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Αυτό που μας εντυπωσίασε πολύ ήταν η καταστροφική δύναμη της ατομικής βόμβας την οποία παρακολουθήσαμε σε βίντεο. Όπως όμως μάθαμε πόλεμοι γίνονταν από την αρχαιότητα και ακόμα και σήμερα ξεκινούν καινούριοι για διάφορες αιτίες έχοντας πάντα πολλές επιπτώσεις. Αποφασίσαμε λοιπόν να στείλουμε στον κόσμο το δικό μας μήνυμα και μάλιστα, για να φτάσει παντού, το φωνάξαμε και σε λιγότερο γνωστές γλώσσες. Εσείς ξέρετε πως λέμε Ειρήνη στη γλώσσα Εκάρι; Ε;

Ο αέρας την περιπέτειας φούσκωσε τα πανιά μας και μας έριξε σε ένα ράντζο στην κοντινή Άγρια Δύση. Κι εμείς ριχτήκαμε στη δουλειά μαζί με τα Λυκόπουλα και την Κοινότητα με αποτέλεσμα και τα πρόβατο να πιάσουμε και τα αρνιά να κουρέψουμε και τη γελάδα να αρμέξουμε. Φυσικά μαζέψαμε και ένα τάγμα γαλοπούλες γιατί πλησιάζει Ιανουάριος και σαν παιδιά φρονίμων που είμαστε φροντίζουμε προτού πεινάσουμε.

Και τότε αναρωτηθήκαμε: είμαστε μόνοι μας σε αυτόν τον πλανήτη;! Το ψάξαμε λιγάκι και μετά την επίσκεψή στο Starcity, το σύμπαν δεν έχει πια μυστικά από εμάς! Όπως μαρτυρούν και τα γυαλιά, η Ομάδα μας έχει περάσει φέτος σε άλλη… διάσταση!

Άλλη μια χρονιά ξεκινάει… κι εμείς ξεκινάμε τη δική μας Οδύσσεια. Και πήραμε τα πράγματα από την αρχή : από τη μεγάλη έκρηξη, την εμφάνιση της ζωής στον πλανήτη και την εξέλιξη του ανθρώπου. Δοκιμάσαμε και προϊστορική κουζίνα : με το που ανακαλύφθηκε η φωτιά φτιάξαμε αυγά ψητά σε πορτοκάλι (δεν μπορούσαμε να περιμένουμε να ανακαλυφθεί το τηγάνι…) και κάναμε και λίγη primitive art αφήνοντας το περίγραμμα του χεριού μας στις γωνιές μας και σκαλίζοντας διάφορες παραστάσεις πάνω σε βράχους.