Το ημερολόγιο της ΟΜΑΔΑΣ μας
2008 - 2009
(Προσοχή: Διαβάζεται από κάτω προς τά πάνω... δεν εννοούμε να σταθείτε κατακόρυφο :P)

Σάββατο, 10 Ιανουαρίου 2009, ώρα 15.45
Πρώτη δράση της χρονιάς και τρέμει το φυλοκάρδι μας... Όπως κάθε χρόνο, όσο λείπαμε διακοπές ο Φέτσης θα επισκέφθηκε την Ενάτη. Έμεινε όμως ευχαριστημένος απ’ όσα κάναμε τη χρονιά που πέρασε; Τα πάντα έχουν κριθεί, ο κύβος έχει ριφθεί και... ποια να είναι η ετυμηγορία φέτος;! Θα τα βρούμε όλα στη θέση τους ή... θα έρθουμε αντιμέτωποι με την οργή του;;;
Σάββατο, 12 Ιανουαρίου 2009, ώρα 18.30
Θρίαμβος! Ο Φέτσης απεφάνθη ότι τη χρονιά που μας πέρασε κάναμε θραύση! Και για να μας ευχαριστήσει μας έστειλε και έναν καινούριο φίλο, τον Παναγιώτη! Και για να σπάσει ο πάγος, μας έκανε και έκπληξη: μας έστειλε στο παγοδρόμιο στον Πανελλήνιο!!!
Η Αρτεμισία (με τη γνωστή έλλειψη πάσης φύσεως ανυπομονησίας που τη διακρίνει) πριν καλά-καλά βγάλει τα παπούτσια της είχε ήδη βάλει τα πέδιλά της, είχε ορμήξει στην πίστα τραβώντας την Κατερίνα απ’ το χέρι και κάνανε ήδη τις πρώτες πιρουέτες όταν καταφέραμε όλοι να βρούμε πέδιλα στο νούμερό μας και να κάνουμε τη θεαματική μας είσοδο. Μιας και είμαστε μετριόφρονες αποφασίσαμε να μην κάνουμε το ολυμπιακό μας πρόγραμμα και να υποδυθούμε απλά τους αρχάριους πατινέρ (ξέρετε – για να μην κομπλάρουν οι παρεβρισκόμενοι). Ρεσιτάλ ερμηνείας δώσαμε! Με τι φυσικότητα γλυστρούσαμε, παραπατούσαμε, τσιρίζαμε (της Χρύσας πρέπει να πονάει ακόμα ο λαιμός της) και τρώγαμε τούμπες (η Σοφία πάντως όχι... λες να χάλασε;!) δε λέγεται! Ο δε Ανδρέας από τα πολλά άξελ μπερδεύτηκε λιγάκι και πρέπει να μπέρδεψε το πατινάζ με την άρση βαρών καθώς ήταν όλη την ώρα κάτω απ’ τη μπάρα υπό την επίβλεψη του πάντα γελαστού και ατρόμητου Θάνου και της Παναγιώτας η οποία πάλι ενώ στην αρχή εξέταζε το ενδεχόμενο να μη μπει, στο τέλος δεν ήθελε να φύγει (βλ. αναρρήχηση)..
Δεν το περιμέναμε με τίποτα τέτοια έκπληξη! Μετά απ’ αυτό, θα ήταν πολύ να ζητούσαμε στην εκδρομή που θα πάμε να έχει και λίγο χιόνι; Ε;

Βρε πως πέρασε ο χρόνος?! Έρχονται Χριστούγεννα και Πρωτοχρονιά (Χέι!)! Το δέντρο το στολίσαμε, το τζάκι το ανάψαμε, την ατμόσφαιρα την φτιάξαμε, είμαστε εδώ όλοι μαζί παρέα... Αχ, πολύ συγκινηθήκαμε... Μας έπιασε και μια υπογλυκαιμιούλα (κυρίως δύο βαθμοφόρους, ονόματα δε λέμε)... χμ... αυτό ένα πράγμα μπορεί να σημαίνει...
Ώρα για κρέπες!!!
Ευτυχώς που τα μάτια μας είναι μεγαλύτερα από τα στομάχια μας και φτιάξαμε ικανότερη ποσότητα απ’ ό,τι θα χρειαζόμασταν κανονικά, γιατί, που να το φανταστούμε, μάς προέκυψαν ένας δήθεν περαστικός Ντάνυ (δεν θα κάτσω έχω συμβούλιο – μπα, τι φτιάχνουμε εδώ;), ένας μάλλον έγκυος Πανάγος (μερέντα μυρίζει;!) και ένας... λυσασμένος Γαβρήλος (τελειώνετε, ΠΕΙΝΑΩ!!!)
Παρά τις αντίξοες συνθήκες (μείγματα απείθαρχα που τη μία θύμιζαν σούπα και την άλλη στόκο, κρέπες που πετάγονταν στον αέρα για να αλλάξουν μεριά στο τηγάνι, βαθμοφόρους που πηδούσαν στον αέρα για να τις πιάσουν και –ευτυχώς επιτυχείς– προσπάθειεις να διαφυλαχθεί η ακεραιότητα του βάζου με τη μερέντα) λειτουργήσαμε σαν ένα καλοκουρδισμένο εργοστάσιο: φτιάξαμε, τηγανίσαμε, γεμίσαμε και τυλίξαμε τις κρέπες, ενώ παράλληλα πλύναμε τα σκεύη και καθαρίσαμε και τα τραπέζια. Και όλα αυτά τα κάναμε τραγουδώντας και χορεύοντας γιατί μας έφτιαξαν μία καταπληκτική συλλογή με χριστουγεννιάτικα τραγούδια που σε έκαναν να θέλεις να χοροπηδάς και να γελάς όλη την ώρα. Του χρόνου είμαστε έτοιμοι να γίνουμε Ούμπα – Λούμπα στο εργοστάσιο σοκολάτας του Τσάρλυ 
Τι πιο ωραίος τρόπος για να τελειώσουμε αυτή τη χρονιά; Μαζευτήκαμε όλοι γύρω από το τζάκι, καθήσαμε αναπαυτικά δίπλα στο έλατό μας και απολαύσαμε τις κρέπες μας συζητώντας, με αποτέλεσμα να ξεχαστούμε τελείως και να μην συνειδητοποιήσουμε ότι οι γονείς περίμεναν να τελειώσουμε πάνω από μισή ώρα... Ζητούμε συγνώμη και ευχόμαστε θερμά :
Χρόνια πολλά και γλυκά!

Φτύστε μας να μην μας ματιάξετε! Είμαστε μια ομάδα πολυτάλαντη με πληθος ενδιαφερόντων και ποικίλες ικανότητες. Πανεπιστήμιο την κάναμε το Σάββατο τη λέσχη.

Κατ’ αρχήν είχαμε ένα ευτυχές γεγονός: έφτασε επιτέλους η ώρα για τον Θάνο να δώσει την Προσκοπική του Υπόσχεση. Ήρθε η μαμά, ο μπαμπάς, η μικρή αδελφή, η φίλη, η αδελφή της, η μαμά της και φυσικά το απαραίτητο team με κάμερα και φωτογραφική μηχανή. Ήταν η πιο χαμογελαστή Υπόσχεση που έχει δοθεί τα τελευταία χρόνια! Μιλάμε για άκρατη χαρά 

Καταλαβαίνετε ότι μ’αυτά και μ’αυτά, από τη συγκίνηση ξέχασε να φέρει τους βόλους του και παραλίγο να τιναχθεί η παρουσίαση της Ερασιτεχνικής του στον αέρα. Η προσμονή όμως για τη μεγάλη στιγμή του έδωσε φτερά και έκανε ένα σπριντ μέχρι το σπίτι να τους φέρει. Μέχρι να έρθει ο Γιώργος (αμάν ρε παιδί μου πια, αμάν! Μέχρι και ο Χρήστος από τη Λούτσα ήρθε στην ώρα του!) είχε επιστρέψει.
Έτσι λοιπόν ήρθε η ώρα να ξεκινήσουν οι πολυαναμενόμενες παρουσιάσεις των ερασιτεχνικών ασχολιών των παιδιών της Ομάδας μας. Ο Θάνος μάς έκανε μία καταπληκτική επίδειξη ρίψης βόλων – κάποιοι βέβαια εξαφανίστηκαν στην πορεία, αλλά αν φωνάξουμε τη Ράστα και τη Βράστα θα μας τους ξετρυπώσουν σίγουρα. Μάθαμε όλα τα απαραίτητα για να διοργανώσουμε μίνι πρωτάθλημα για το οποίο και πολλοί έχουν ήδη διεκδικήσει τον τίτλο. Θα δείξει. Μπίλιες πάντως δεν γίναμε!
Η Παναγιώτα μας όχι μόνο μας παρουσίασε τη συλλογή της με επιστολόχαρτα (μας άρεσε πολύ εκείνο το μυρωδάτο) αλλά μας ανέλυσε και την εξέλιξη της ανταλλαγής επιστολών από αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι σήμερα και μας έφτιαξε και ένα αυτοσχέδιο ταχυδρομείο για να ανταλλάξουμε τις επιστολές μας. Από αυτό προέκυψε ότι οι ενωμοτίες μας τρέφουν άριστο πνεύμα συνεργασίας και βαθιά συναισθήματα αλληλοεκτίμησης (σοβαρά το λέμε αυτό! Οι σχετικές επιστολές εκτίθενται στους πίνακες ανακοινώσεων). Χαιρόμαστε πάρα πολύ που το περίφημο «πνεύμα της Ενάτης» έχει περάσει στη νέα γενιά! Μπράβο Παναγιώτα για την ιδέα σου!
Και ήρθε η ώρα της Αρτεμισίας, γνωστή για το ανήσυχο πνεύμα της (με την καλή την έννοια) και τις «επαγγελματικές» παρουσιάσεις της (προσεχώς θα την κάνουμε καθηγήτρια). Το θέμα που επέλεξε να ασχοληθεί αυτή τη φορά ήταν η μετεωρολογία. Εκτενής θεματολογία με πλούσιο οπτικό υλικό, πλήρης ανάλυση των μετεωρολογικών συμβόλων, ανεμολόγιο, μέχρι και πως να διαβάσουμε τα σύννεφα μας είπε. Επειδή όμως δε μένει μόνο στη θεωρία, αλλά και επειδή θέλει να δει και κατά πόσο την προσέχαμε, μας έχει ετοιμάσει και κουίζ για την επόμενη εβδομάδα! Ό,τι βρέξει ας κατεβάσει.... Πάντως ξεχάσαμε να τη ρωτήσουμε τι καιρό θα κάνει αύριο. Τι τα θες; Ένα μυαλό έχουμε κι εμείς...
Ακολούθησε η Κατερίνα. Μας έκανε μία μικρή γυμναστική επίδειξη (μας εντυπωσίασε πολύ το «κροκοδειλάκι» - DON’T TRY THIS AT HOME! (εκτός κι αν θέλετε να σπάσετε σαγόνι και μασέλα, ίσως και κάποιο χέρι) για την οποία μας έκανε και μία μικρή προθέρμανση. Έτσι πήραμε μία πρώτη γεύση από την Ερασιτεχνική με την οποία ασχολείται (από τα μικράτα της – από 4 χρονών την τρέχουμε να γυμναστεί) και ανυπομονούμε να δούμε την κανονική της παρουσίαση σύντομα. (Κατερίνα, όχι ΟΛΟ το πρόγραμμα που παρουσιάσατε το καλοκαίρι στη Γαλλία, ε;)
Τη σκυτάλη έλαβε ο Χρήστος. Θα την ελάμβανε δηλαδή. Γιατί κρατούσε τον ταμπουρά του και κωλυόταν ολίγον. Επίσης δεν είχε προβλεφθεί και «θρόνος» για τον μουσικό – καθότι ο ταμπουράς δεν παίζεται στο όρθιο. Οι Αστακοί όμως είναι ενωμοτία σπιρτόζα και πρωτότυπη. Παρουσίασαν λοιπόν σε παγκόσμια πρώτη το νέο ανατομικό κάθισμα δια μουσικούς: πτυσσόμενο, με ανατομικό κάθισμο και ρυθμιζόμενο ύψος, αυτοκινούμενο, παλλόμενο ανάλογα με τον ρυθμό για να διευκολύνει τον καλλιτέχνη. (μοντέλο: “Koskorel-skamni®”). Αφού ακούσαμε το πρώτο κομμάτι (πολύ ιδιαίτερος ήχος) μυηθήκαμε στην ιστορία και την ανατομία του οργάνου αυτού. Ας σημειώσουμε ότι ο Χρήστος ασχολείται αρκετά χρόνια με τη μουσική και παίζει επίσης κιθάρα, πιάνο, κρητική λύρα και... τρίγωνο. Συναυλία σύντομα στους δρόμους της Λούτσας και της Αθήνας. Το δε σκαμνί –συγνώμη- ο δε Γιώργος, ασχολείται με την Ερασιτεχνική Ασχολία του ποδοσφαίρου και θα μας την παρουσιάσει την επόμενη εβδομάδα.
Και μετά το μουσικό διάλλειμα, ήρθε η ώρα της πρωτοτυπίας. Άλλη μία συλλογή, αλλά τι συλλογή; Χαρτοπετσέτες! Σε μία σύμπραξη Σοφίας-Χρύσας. Με τόσες χαρτοπετσέτες φτιάχναμε ταπετσαρία. Τα κορίτσια όμως, επαγγελματίες: είχαν και δειγματολόγιο! Οι Αστακοί μιλάμε το ξεκοκκάλισαν! Είχε και συλλεκτικές χαρτοπετσέτες (να είναι καλά οι θείες που τις κληροδότησαν στις ανηψιές τους). Και φυσικά οι κόρες, μάς επεφύλασσαν και ένα σπέσιαλ φινάλε. Τις χαρτοπετσέτες-έκπληξη (άλλη μία παγκόσμια πρώτη): για τον μαθητή, τον ερωτευμένο, τις καλύτερες φίλες, τον ξεχασιάρη, μέχρι και τη νοικοκυρά. Άξιες!!!
Και ποιο ήταν το κερασάκι των παρουσιάσεων της ημέρας; Ο δόκτωρ Ανδρέας Ρεντζής, master στον αερομοντελισμό και μεταπτυχιακό στην αεροναυπηγική. Ναι, είναι και άξιος Ναυτοπρόσκοπος, μην ανησυχείτε. Απλώς δεν έχει μονομανίες και αυτό είναι απόλυτα υγιές! Ο Ανδρέας λοιπόν που λέτε ασχολείται εδώ και καιρό με τον μοντελισμό. Ξεκίνησε με μικρά αεροπλανάκια από μπάλσα (βλέπε περσινή δράση με τη δημοσίευση σχετικού άρθρου του στο έγκριτο επιστημονικό ημερολόγιο της 9ης Ομάδας Ναυτοπροσκόπων Αθηνών, ημερομηνία δημοσίευσης 15/04/2008, 9.sna.gr editions) και συνεχίζει με πλαστικά μοντέλα. Και επειδή του αρέσει η σφαιρική αντιμετώπιση κάθε θέματος, φρόντισε όχι μόνο να μάθει την ιστορία και την εξέλιξη των αεροπλάνων τα οποία φτιάχνει και όχι μόνο (από τον Δαίδαλο και τον Ίκαρο το ξεκίνησε), αλλά και για το πως λειτουργούν γενικότερα. Η παρουσίαση αυτή στάθηκε αφορμή για μία πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση γύρω από το θέμα, ενώ θα θυμόμαστε για καιρό την συζήτηση σχετικά με το Μαχ. Δεν παρέλειψε να μας δείξει και διάφορα μοντέλα αεροπλάνων. Θα μπορούσε να μας μιλάει ακόμα αν τον αφήναμε.
Γενικά ήταν μία πάρα πολύ εποικοδομητική ημέρα από την οποία δεν έλλειψε ούτε η χριστουγενιάτικη νότα (έλατο, τζάκι, κάλτσες, κάλαντα και διάφορα άλλα). Ποια να είναι άραγε η γνώμη του Συμβουλίου Τιμής για όλα αυτά; Η απάντηση σύντομα!

04/10/2008 Νοικοκυρές σε απόγνωση!
Μα τι συνέβη?! Φτάνοντας μας ενημέρωσαν ότι επειδή η κατάσταση είχε φτάσει στο απροχώρητο αναγκαστήκαν να φωνάξουν τους ειδικούς σε θέματα καθαρισμού: τις βετεράνους νοικοκυρές Ράστα και Βράστα. Μα γιατί;! Θέλετε να πείτε ότι εμείς δεν καθαρίζουμε καλά;!;!;! Φήμες είναι όλα! Κι οι πρασινάδες που φύτρωσαν στα ράφια μας, μέρος του οικολογικού προγράμματος των ενωμοτιών ήταν και όποιος υποστηρίζει το αντίθετο είναι προκατειλημμένος!
Εκείνες όμως δεν μας πίστευαν και αφού μας κυνήγησαν με το φτερό (η Βράστα για την ακρίβεια, που δεν το άφησε από το χέρι της και είχε βάλει και τους Αστακούς στο μάτι) παρακολουθήσαμε εντατικά μαθήματα οικοκυρικής ποικίλης ύλης και με άφθονη πρακτική εξάσκηση.
Είχαμε και ένα απρόοπτο. Η Βαλέρια, μία άλλη νοικοκυρά, έπαθε δηλητηρίαση από την εκτεταμένη χρήση απορρυπαντικών (μα αφού σας είπαμε – η Λέσχη ΕΙΝΑΙ καθαρή!!!). Τρέξαμε λοιπόν να της παράσχουμε τις πρώτες βοήθειες, και αφού καλέσαμε το κέντρο δηλητηριάσεων (7793777 ο αριθμός για όσους δεν το ξέρουν,) φωνάξαμε το ασθενοφόρο για να είμαστε ήσυχοι και συνεχίσαμε τις εργασίες στον κήπο.
Έτσι γίναμε ειδικοί στο θέμα νοικοκυριό και η Λέσχη έλαμψε ακόμα πιο πολύ. Πείτε μας τι θέλετε να καθαρίσετε να σας πούμε πως. Ειδικά ο Γιώργος διέπρεψε – θα μπορούσε να ασχοληθεί και επαγγελματικά, του είπαν. (Στη μάνα του το είπε άραγε μετά;!) Κατά τ’ άλλα, ο Ανδρέας αποδοτικός όπως πάντα, ο Χρήστος ακόμα τσουγκρανίζει και η Σοφία αυτή τη φορά δεν έφαγε καμία τούμπα… Λες να χάλασε;!
Η παρέα μας επέστρεψε γεμάτη όρεξη για δουλειά, εκδρομές και νέες γνώσεις και περιμένει να υποδεχθεί τα νέα μέλη της Ομάδας στον Αγιασμό!!!
Και προειδοποιούμε: ετοιμαστείτε, σύντομα πάμε εκδρομή!