Τα Τραγούδια μας
(Παλιά και Νέα)

Το νέο τραγούδι της Αγέλης μας : )

Ya sou Ακέλα !!!

Γράφτηκα στην Αγέλη
Της Ενάτης τρομερή
Βρήκα μια παρέα
Τύποι όλοι φοβεροί

Θέλω πολλά να μάθω
Θέλω να εξερευνώ
Τις σκανδαλιές μου κάνω
Τους αρχηγούς ταλαιπωρώ

Τρέχω, παίζω, γελώ, τραγουδώ
Ω-ω, Γειά σου Ακέλα
Μαμά φύγε, θα μείνω εδώ
Παρ’ τον μπαμπά και φεύγα

Σε κυνήγι, εκδρομή, κατασκή
Ω-ω, θα συμμετάσχω
Μπάι, μπάι φεύγω ΝΑ ΜΗΝ
ΤΗ ΧΑΣΩ !!!

Το τραγούδι της αξέχαστης κατασκήνωσης του 2006 στον Πόρο παρέα με τους Παραπέντε

Στο Πορο-πέντε

Στον ύπνο μου το είδα θα μπω σε βαπόρι
Στον Πόρο να πάω για κάποιο σκοπό
Χτυπά το τηλέφωνο – οι Βαθμοφόροι !
Ακέλα ! Περίμενε ! Θα ‘ρθω κι εγώ

Κι είμαι Λύκος της Ενάτης, Ενάτης, Ενάτης
Σακίδιο παίρνω, μαντήλι φορώ
Στην Κατασκή και πάλι, και πάλι, και πάλι
Με όλη την παρέα θα ξαναβρεθώ

Στίχοι : Καρολίνα, Πανάγος – 2006

Με άσπρο καπελάκι

Με άσπρο καπελάκι και ναυτική στολή
Κοντό παντελονάκι και γελαστή φωνή
Φορούμε ένα σήμα, τριφύλλι με τιμή
Στο κάθε μας το βήμα αυτό μας οδηγεί

Το τύμπανο χτυπά, παρα-παρα-πα-πάμ
Και της Ενάτης τα παιδιά περνούν και παν..

Στη θάλασσα σαν πάμε, π’ αφρίζει γαλανή
Κουπί όταν τραβάμε ή πάμε με πανί
Ο ήλιος κι η αρμύρα μας ψήνουν το κορμί
Και την καρδιά μας κάνουν γενναία, τολμηρή

Το τύμπανο χτυπά, παρα-παρα-πα-πάμ
Και της Ενάτης τα παιδιά περνούν και παν..

Στ’ αντίσκηνα από κάτω και γύρω απ’ τη φωτιά
Είμαστε αγαπημένοι, αδέρφια αληθινά
Ετοιμασμένοι πάντα να κάνουμε καλό,
Πιστεύοντας στο Νόμο και τον Προσκοπισμό

Το τύμπανο χτυπά, παρα-παρα-πα-πάμ
Και της Ενάτης τα παιδιά περνούν και παν..

Στίχοι Τηλ. Γκαζιάνη, Δημ.Αλεξάτου, Μιχ. Χατζηλία – 1936

Η Ενάτη η τρομερή

Η Ενάτη η τρομερή δεν αφήνει εκδρομή
Κι ανεβαίνει απάνω σ’ όλα τα βουνά, χα χα χα χα
Γιολαΐ Γιολαΐαΐαΐα Γιολαΐαΐαΐα Γιολαο.

Από Δύση σε Νοτιά σ’ Ανατολή και σε Βοριά
Γυρίζουμ’ όλη την Ελλάδα μας παιδιά, χα χα χα χα
Γιολαΐ Γιολαΐαΐαΐα Γιολαΐαΐαΐα Γιολαο.

Τα φαγιά στον ώμο μας, παίρνουμε το δρόμο μας
Τραγουδώντας και σφυρίζοντας φαιδρά, χα χα χα χα
Γιολαΐ Γιολαΐαΐαΐα Γιολαΐαΐαΐα Γιολαο.

Στίχοι Δημ.Αλεξάτου, Μιχ. Χατζηλία – 1936

Η Φρεγάτα

Ήτανε μια φρεγάτα, παιδιά,
ήτανε μια φρεγάτα.
Γλάρο τη λέγανε.
Φτιάξε μια καντηλίτσα.
Γλάρο τη λέγανε.
Κάνε μια ψαλιδιά.

Στο πρώτο της ταξίδι, παιδιά,
στο πρώτο της ταξίδι
όλα πάνε καλά.
Φτιάξε μια καντηλίτσα.
Όλα πάνε καλά.
Κάνε μια ψαλιδιά.

Στο δεύτερο ταξίδι, παιδιά,
στο δεύτερο ταξίδι
κοπήκαν τα σχοινιά.
Φτιάξε μια καντηλίτσα.
Κοπήκαν τα σχοινιά.
Κάνε μια ψαλιδιά.

Στο τρίτο της ταξίδι. Παιδιά.
στο τρίτο της ταξίδι
σχιστήκαν τα πανιά.
Φτιάξε μια καντηλίτσα.
Σχιστήκαν τα πανιά.
Κάνε μια ψαλιδιά.

Στο τέταρτο ταξίδι, παιδιά,
στο τέταρτο ταξίδι
εμπήκανε νερά.
Φτιάξε μια καντηλίτσα.
Εμπήκανε νερά,
Κάνε μια ψαλιδιά.

Στο πέμπτο της ταξίδι, παιδιά,
στο πέμπτο της ταξίδι,
βούλιαξε στα ρηχά.
Φτιάξε μια καντηλίτσα.
Βούλιαξε στα ρηχά.
Κάνε μια ψαλιδιά.

Το πλήρωμά της όλο, παιδιά,
το πλήρωμά της όλο,
πνίγηκε στα ρηχά.
Φτιάξε μια καντηλίτσα.
Πνίγηκε στα ρηχά.
Κάνε μια ψαλιδιά.

Εσώθηκε ένας μόνο, παιδιά,
εσώθηκε ένας μόνο,
χωρίς να κολυμπά.
Φτιάξε μια καντηλίτσα.
Χωρίς να κολυμπά.
Κάνε μια ψαλιδιά.

Πηδώντας βράχο – βράχο, παιδιά,
πηδώντας βράχο – βράχο,
έφθασε στη στεριά.
Φτιάξε μια καντηλίτσα.
Έφθασε στη στεριά.
Κάνε μια ψαλιδιά.

Στίχοι Τηλέμαχου Γκαζιάνη – 1936

Που πας

Στον Προσκοπισμό ήρθαμε όλοι,
να ζήσουμ' ωραία ζωή ,
να ζούμε τη μέρα μας όλη
στα δάση και την εξοχή.

Πού πας, πού πας,
έλα να ζήσεις μαζί μ’ εμάς.
Πού πας, πού πας,
έλα να ζήσεις μ’ εμάς.

Θα μάθεις να βρίσκεις το δρόμο
στα άγρια, στα σκοτεινά
Πυξίδα σου θα ‘χεις το Νόμο
και τ' άστρα τα παντοτεινά.

Πού πας ...

Μέσ’ στη συντροφιά μας θα μάθεις
να είσαι παντού γελαστός.
σκοπό της ζωής σου θε να ‘χεις
να είσαι με όλους καλός.

Πού πας ...

Στίχοι Τηλ. Γκαζιάνη, Δημ.Αλεξάτου, Μιχ. Χατζηλία – 1937

Γιουκαϊντί - Γιουκαϊντα

Πριν καλά ο ήλιος βγει
Γιουκαϊντί - Γιουκαϊντα
όλοι μας πρωί - πρωί
Γιουκαϊντί - Αϊντά
από τις σκηνές θα βγούμε
και αμέσως τραγουδούμε:

Είμαστε Πρόσκοποι,
πάντοτε χαρούμενοι
είμαστε Πρόσκοποι
πάντα γελαστοί.

Το κακάο ψήνεται
Γιουκαϊντί - Γιουκαϊντα
πίνεται δεν πίνεται
Γιουκαϊντί - Αϊντά
θα καθίσουμε να φάμε
και αμέσως τραγουδάμε:

Είμαστε Πρόσκοποι,
πάντοτε χαρούμενοι
είμαστε Πρόσκοποι
πάντα γελαστοί.

Στίχοι Τηλέμαχου Γκαζιάνη – 1943, Μέση Ανατολή

Τυρολέζικο

Μια συντροφιά από Προσκόπους κινά
για ν' ανεβεί πιο ψηλά στα βουνά.

Γιολαλαΐ Γιολαλαό Γιολαλαόψαψα.
Γιολαλαό.

Στο μονοπάτι, που πάει στην κορφή,
βρίσκουν δυο φίλους που έχουν χαθεί.

Γιολαλαΐ Γιολαλαό Γιολαλαόψαψα.
Γιολαλαό.

Κι έτσι βρεθήκανε όλοι μαζί
και δεν χαθήκανε οι δυο χαζοί

Γιολαλαΐ Γιολαλαό Γιολαλαόψαψα.
Γιολαλαό.

Στίχοι Δημ.Αλεξάτου, Μιχ. Χατζηλία – 1936

Ήταν ένα μικρό καράβι

Ήταν ένα μικρό καράβι,
ήταν ένα μικρό καράβι,
που ήταν α – α – αταξίδευτο.
Που ήταν α – α – αταξίδευτο.
Οέ, Οέ, Οέ, Οέ.

Κι έκαν’ ένα μακρύ ταξίδι,
κι έκαν’ ένα μακρύ ταξίδι,
μέσα εις τη – τη – τη Μεσόγειο.
Μέσα εις τη – τη – τη Μεσόγειο.
Οέ, Οέ, Οέ, Οέ.

Μα σε πέντ’ έξι εβδομάδες,
μα σε πέντ’ έξι εβδομάδες,

σωθήκαν ό – ό – όλες οι τροφές.
Σωθήκαν ό – ό – όλες οι τροφές.
Οέ, Οέ, Οέ, Οέ.

Και τότε ρίξανε τον κλήρο
και τότε ρίξανε τον κλήρο
να δούνε ποιος – ποιος – ποιος θα φαγωθεί.
Να δούνε ποιος – ποιος – ποιος θα φαγωθεί.
Οέ, Οέ, Οέ, Οέ.

Κι ο κλήρος πέφτει στον πιο νέο
κι ο κλήρος πέφτει στον πιο νέο
που ήταν α – α – αταξίδευτος.
Που ήταν α – α – αταξίδευτος.
Οέ, Οέ, Οέ, Οέ.

Αν σας αρέσει αυτή η ιστορία,
αν σας αρέσει αυτή η ιστορία
την ξαναλέμε, λέμε, λέμε απ’ την αρχή.
Την ξαναλέμε, λέμε, λέμε απ’ την αρχή.
Οέ, Οέ, Οέ, Οέ.

Στίχοι Τηλέμαχου Γκαζιάνη – 1936

Τραγούδι αποχωρισμού

Μήπως πρέπει να φύγουμε χωρίς ελπίδα πια
πως θα ξαναβλεπόμαστε, αδέλφια μου, συχνά...

Όχι δεν χωριζόμαστε για πάντοτε, παιδιά,
μα θα ξαναβλεπόμαστε, αδέρφια μου, συχνά!

Παλιό κι ωραίο παρελθόν που ζήσαμε μαζί,
ας μείνει για παράδειγμα στη νέα μας ζωή.

Όχι δεν χωριζόμαστε για πάντοτε, παιδιά,
μα θα ξαναβλεπόμαστε, αδέρφια μου, συχνά!

Και τώρα ας ενώσουμε τα χέρια όλοι μαζί
και αλυσίδα ας πλέξουμε αγάπης δυνατής.

Όχι δεν χωριζόμαστε για πάντοτε, παιδιά,
μα θα ξαναβλεπόμαστε, αδέρφια μου, συχνά!

Και ο Θεός π' αδιάκοπα μας βλέπει από ψηλά,
θα μας ενώσει κάποτε όλους μαζί ξανά!

Όχι δεν χωριζόμαστε για πάντοτε, παιδιά,
μα θα ξαναβλεπόμαστε, αδέρφια μου, συχνά!

Στίχοι Τηλ. Γκαζιάνη, Π. Περρωτή και Βούλγαρη

Άσπρε Ραν

Τον Μόγλη οι μαϊμούδες τον πήραν και παν
κι ενώ τον τραβούσαν ψηλά στα κλαδιά,
αυτός τότε βλέπει τον Άσπρο τον Ραν
κι αμέσως του κράζει πολύ δυνατά.

Άσπρε Ραν, Άσπρε Ραν, Άσπρε Ραν, Άσπρε Ραν
οι μαϊμούδες επήραν τον Μόγλη και πάν... (δις)

Για πέτα στη ζούγκλα να βρείς τον Μπαλού,
να βρείς τον Μπαγκήρα και άλλους πολλούς
και γρήγορα τρέξτε στην Κρύα Μονιά
κει που έχουνε στήσει οι μαϊμούδες φωλιά.

Χτυπώντας γερά τις φτερούγες ο Ραν,
τον γέρο Μπαλού, τον Μπαγκήρα, τον Κάα,
τους βρίσκει και λέει κι αυτοί τον κοιτάν
πως τον Μόγλη οι μαϊμούδες τον πήραν και παν...

Εμπρός, για τρεχάτε στην Κρύα Μονιά,
εκεί που τα Μπάντερλογκ στήσαν φωλιά.
Και τρεξαν και σώσαν τον Μόγλη παιδιά...
και πρώτος ο Ραν έχει απ΄ όλους χαρά!

Άσπρε Ραν, Άσπρε Ραν, Άσπρε Ραν, Άσπρε Ραν
οι μαϊμούδες επήραν τον Μόγλη και πάν... (δις)

Στίχοι Δημητρίου Αλεξάτου – 1936

Μια γίδα μια φορά

Μια γίδα μια φορά, κουνώντας την ουρά,
εχώθηκε κρυφά να φάει κουκιά χλωρά.
Κουνούσε την ουρά, κουνούσε την ουρά
κουνούσε την ουρά και μάσαγε γερά.

Ο μπάρμπας ο κουκάς την άρπαξε με μιας
και τρέχει, ο φουκαράς, ευθύς στους δικαστάς.
Κουνούσε την ουρά, κουνούσε την ουρά
κουνούσε την ουρά και μάσαγε γερά.

Η γίδα τότ’ εκεί, πολύ προσεκτική,
τους νόμους ερευνά και της πηγαίνει να!
Κουνούσε την ουρά, κουνούσε την ουρά
κουνούσε την ουρά και μάσαγε γερά.

Εχει πια αντιληφθεί πως θα τιμωρηθεί...
Βουτάει το κλειδί και φεύγει στη στιγμή.
Κουνούσε την ουρά, κουνούσε την ουρά
κουνούσε την ουρά και μάσαγε γερά.

Στίχοι Μ. Σοφιανού, Δ. Μακρίδη, Τηλ. Γκαζιάνη